Wanneer we spreken over muziek uit de voormalige Sovjet-Unie, of de bredere Euraziatische regio, gaat de aandacht vaak uit naar Russische componisten als Tsjaikovski en Rachmaninov. Toch herbergt deze uitgestrekte regio een veel bredere en rijkere muziekcultuur, waarin uiteenlopende tradities en invloeden samenkomen.
De Baltische landen, Oekraïne en de Kaukasus kennen bijvoorbeeld een grote diversiteit aan eeuwenoude volksmuziek. Deze wordt uitgevoerd met unieke en karakteristieke instrumenten, zoals de komoes (mondharp) in Siberië, de zurna (soort hobo) in Tadzjikistan, de doedoek (dubbelrietblaasinstrument) in Armenië en de bandoera (luit) in Oekraïne. Deze muzikale praktijken zijn vaak nauw verbonden met lokale rituelen, verhalen en gemeenschappen.
Van koor- tot volksmuziek
We maken een muzikale rondreis langs uiteenlopende stijlen en tradities. Zo horen en zien we onder meer Byzantijnse koormuziek, Noord-Siberische volksmuziek, etno-folk uit Kirgizië, Shashmaqam uit Oezbekistan, polyfone muziek uit Georgië en klezmer uit Belarus en Oekraïne. Daarnaast is er aandacht voor klassieke muziek uit de regio, variërend van negentiende-eeuwse composities en experimentele Sovjetmuziek tot postmoderne werken uit vooral West-Eurazië. Alles wordt geplaatst in een cultuurhistorische context, waarbij zoveel mogelijk gebruik wordt gemaakt van authentieke (beeld)opnamen.
