Herfst en klimaat in de klassieke muziek

Weer en klimaat vormen al eeuwenlang een rijke inspiratiebron in de klassieke muziek. Componisten verklanken seizoenen, landschappen en natuurverschijnselen op uiteenlopende manieren: van verstilde herfstbeelden tot dreigende stormen. Bekende voor­beelden van Antonio Vivaldi en Ludwig van Beethoven komen voorbij, maar er is ook aandacht voor minder bekende componisten die met kleurrijke orkestraties en muzikale motieven natuur en atmosfeer oproepen.

In de eerste colleges staat de muzikale verbeelding van de herfst centraal. We volgen hoe componisten vanaf de zestiende eeuw tot het einde van de negentiende eeuw herfstige sferen en natuur­beelden in muziek tot uitdrukking brachten. Vervolgens verschuift de aandacht naar twintigste- en eenentwintigste-eeuwse composities, waarin nieuwe klankwerelden worden ingezet om seizoenen en weersomstandigheden op te roepen.

Muziek en klimaat

De laatste jaren geven musici en componisten die begaan zijn met weer- en klimaatverandering, in hun muziek uitdrukking aan zorgen over smeltend ijs, overstromingen, droogte en ontbossing. In de laatste colleges wordt daarom werk besproken van onder anderen Yann Tiersen, Rachel Portman, Ludovico Einaudi en John Luther Adams, die klimaatverandering op uiteenlopende manieren in hun muziek verwerken.